Sərdar Cəlaloğlu “müxalifətdə mənəm" deyənlərə MEYDAN OXUDU - MÜSAHİBƏ

Sərdar Cəlaloğlu “müxalifətdə mənəm" deyənlərə MEYDAN OXUDU - MÜSAHİBƏ

“Müxalifətin “5-ci kolonu” Rusiyanın Azərbaycanda müdaxiləsi üçün şərait hazırlayır”

Azərbaycan Demokrat Partiyasının (ADP) sədri Sərdar Cəlaloğlunun versus.az-a müsahibə verib.

Hurriyyet.org həmin müsahibəni oxucularına təqdim edir.

- Sərdar bəy, məlumdur ki, son Qarabağ mitinqlərinə icazə verilmədi. Diqqəti daha çox çəkən məqam isə mitinqlərin baş tutmamasının əsas səbəbi kimi “icazənin” deyil, məhz müxalifətin bir-birinə antaqonist yanaşması göstərilir. Sual edilir: Qarabağ mitinqinin danışıqlara nə zərəri ola bilərdi…

“Müxalifət bir şeydə həmrəydir ki, heç bir məsələdə həmrəy olmasın”

- Əvvəla onu deyim ki, Azərbaycanda təkcə mitinq xatirinə mitinq keçirmək tendensiyasi çox zərərlidir, demokratik prosedurun havaya sovrulmasıdır. Mitinqlər onu zəruri edən həqiqi şərtlər olduğu zaman keçirilməlidir.

Dağlıq Qarabağla bağlı mitinq keçirmək zəruridirsə, burda icazəni gözləməyin heç bir mənası yoxdur. Tutaq ki, Qarabağ əlimizdən gedir və biz də bunun qarşısını almalıyıqsa, nəinki hökumətin icazəsini gözləməliyik, həyatımızı qurban vermək bahasına da olsa meydanlara çıxmalıyıq. Dağlıq Qarabağ problemi 30 ildir mövcuddur və uzun müddətdir ki, dünyanın, xalqın diqqətindədir. Yaxud, əgər Qarabağ, Minsk qrupu vasitəçilərinin fəaliyyəti ilə bağlı hər hansı bir ciddi məsələ yoxdursa, onda niyə mitinqin keçirilməsi haqqında qərar qəbul olunub. Bu, məsələnin birinci tərəfi.

İkinci bir tərəfdən, iqtidarın mitinqlərlə bağlı taktikası səhvdir. Baxırsan ki, bir-iki mitinqə icazə verdi, o birinə vermədi, yaxud dalbadal iki mitinqə icazə verdi, sonra illərlə icazə vermədi.

“Ehtiyatsız bir söz, ehtiyatsız bir addım xaotik vəziyyət yarada bilər”

Mitinqlərə icazə verilməməsi Azərbaycanda ictimai-siyasi vəziyyətlə bağlıdır. Bu gün Azərbaycanda həqiqətən də çox ağır sosial iqtisadi vəziyyət yaranıb və ehtiyatsız bir söz, ehtiyatsız bir addım nəzarət olunmayan xaotik vəziyyəti yarada bilər. Azərbaycan iqtidarının da qorxduğu, çəkindiyi budur. İqtidar qorxur ki, hətta “Qarabağ” şüarı altında keçirilən mitinqlər qısa müddət ərzində hakimiyyətin özünə qarşı yönələn ümumxalq üsyanına gətirib çıxara bilər. Təbii ki, bu zaman Azərbaycanın müstəqilliyi, suverenliyi çox ciddi ziyan görəcək. Müxalifət istəsə də, istəməsə də bu baş verəcək. Çünki xarici güclər belə proseslərdə daxilə daha asan müdaxilə edir.

Müasir dünyanın düzəni belədir. Hər hansı bölgədə münaqişə varsa, həmin bölgədə marağı olan dövlətlər ona müdaxilə edirlər. Məsələn, Suriyada münaqişə başladı və Amerika, Türkiyə, İran, Rusiya, Almaniya ona müdaxilə elədi. Bu gün Venesuelada münaqişə yaranıb Amerika daxil olmaqla 26 ölkə ora müdaxilə edir. Əfqanıstanda bir münaqişə var, türk qoşunu, Amerika, İngilis, Fransız qoşunları ordadır. İndi təsəvvür edin ki, Azərbaycanda belə bir münaqişəli vəziyyət yaransa nə baş verəcək... Təbii ki, Rusiya, Türkiyə, Amerika qoşunları müdaxilə edəcək.

“O zaman nəyəsə nail olmaq olar ki, mitinqlər çoxminli və sürətli olsun”

- Dediniz ki, əgər mitinq Qarabağ üçün taleyüklü məsələdirsə, niyə icazə alınmalıdır? Eyni zamanda, hesab edirsiniz ki, bu gün “Qarabağ mitinqi” taleyüklü məsələ deyil?

- Bu mitinqlə hansı taleyüklü məsələ həll oluna bilər ki?.. Biz Qarabağı yalnız silah gücü ilə azad edə bilərik. Mitinq keçirməklə Qarabağ azad olunmayacaq axı?! Mitinq nə deməkdir - cəmiyyətin bəlli bir hissəsinin fikirlərini digər hissələrə və dünya ictimaiyyətinə çatdırmaq.

Mən istərdim “mitinqlərlə nəyəsə nail olmaq olarmı”- sualına cavab verim. O zaman nəyəsə nail olmaq olar ki, mitinqlər çoxminli və sürətli olsun. Məsələn, Fransada artıq 6 aydır ki, “sarıjiletlilər “küçələrə çıxıb. Ölənlər, yaralananlar, həbs olunanlar var və bu gün də mübarizə davam edir. Baxmayaraq ki, Makron bəzi islahatlarla bağlı geri çəkilib. Deməli, hadisələr göstərir ki, yalnız sürətli olaraq keçirilən mitinqlərlə nəyəsə nail olmaq olar. Bir dəfə keçirilən mitinqlərlə heç nəyə nail olmaq olmaz. Birdəfəlik mitinqdə o halda nəticə ola bilər ki, meydana milyonlarla adam çıxsın, adam azdırsa, bu sürətli olmalıdır. Azərbaycan müxalifəti bunun heç birini eləmir. Meydana 2-3 min nəfər çıxarır, sonra gedib oturur evdə. Bu 2-3 minin çıxmsının özünün də müəyyən əhəmiyyəti var, amma bu, Qarabağ məsələsi kimi ciddi bir problemin həllində əhəmiyyət kəsb eləmir. Buna görə də mitinqə icazə vermək iqtidar üçün elə də əhəmiyyət kəsb eləmir. Bu məsələ, iqtidarın öz daxili maraqları baxımından qiymətləndirilir. Amma qətiyyətlə deyirəm ki, bu mitinqlər Qarabağın azad olunmasında əhəmiyyətli rola malik olsaydı, iqtidar nəinki buna icazə verər, özü də yaxından dəstək verərdi.

- Əgər problem eynidirsə, niyə müxalifət mitinqləri ayrı-ayrı qruplar şəklində keçirməlidir?

- Problemlər eynidir, amma baxışlar müxtəlifdir. Tutaq ki, bizim qrup hesab edir ki, mitinq lazımdır, başqa bir qrup isə deyir ki, gözləməliyik. Amma biz və “gözləyək” deyənlər bir yerə yığışıb bir-birimizin arqumentlərini dinləsək, onda Qarabağla bağlı siz dediyiniz o ümummilli rəyə gələ bilərik. Eyni mübahisəli vəziyyəti aradan qaldırmaq üçün isə birgə müzakirə lazımdır. Çox təəssüf ki, Azərbaycanda bəzi liderlər subyektiv mülahizələri əsas götürərək heç bir vəclə bir araya gəlmək istəmirlər. Hərə öz bildiyi xətlə gedir.

O cümlədən mən hesab edirəm ki, Qarabağ məsələsini iqtidarın iştirakı olmadan həll etməyi düşünmək də lazım deyil. Söhbət hakimiyyətdən getmir. Vətəndaşların, səs verənlərin böyük bir hissəsi bu və ya başqa şəkildə iqtidarda təmsil olunur. Biz 40-50 min məmurun gücündən, potensialından istifadə etmədən necə Qarabağ problemini həll edə bilərik. Çox təəssüf ki, Azərbaycanda iqtidar-müxalifət münasibətləri də anormal bir vəziyyətdədir.

“Müxalif platformada duran qrupların öz müxtəlifliyinə düşmən kimi baxması özü anormallıqdır”

- Müxlifətin özünün daxilindəki münsibətləri hansı vəziyyətdədir?

- Müxalifət müxtəlif ideoloji platformalar əsasında formalaşır. İqtidar rəngbərəng ola bilməz, parçalanar. Amma müxalifət fərqlənməlidir. Xalq mübarizədə bu müxtəlif ideoloji yönümlərdən hansını seçərsə, o yolla da gedilməlidir. Məsələn, əgər bu gün Azərbaycanda iqtidara qarşı bir fəhlə hərəkatı başlayacaqsa, biz “sol” qüvvələri qabağa verməliyik. Yox, millətçilik hissləri ilə mitinq keçirilirsə, millət qabağa düşür. Xalq demokratiya istəyirsə, onda demokratlar qabağa keçir və sair. Bu baxımdan Azərbaycanda müxalif platformada duran qrupların öz müxtəlifliyinə düşmən kimi baxması özü anormallıqdır. Sən liberalsan, mən sosialistəm, sən millətçisən, mən dinçiyəm, demokratam, mən iqtidara loyalam, sən radikalsan, o zaman biz niyə düşmən olmalıyıq. O sənin seçimindir, bu da mənim seçimimdir və əgər sən doğrudan da normal insansansa, başqasının seçiminə normal yanaşmalısan. Mən düşmənçilik eləmirəm, demirəm ki, Qarabağı ermənilərə verək, demirəm ki, diktatura yaradaq. Sadəcə deyirəm ki, bizim bu seçimimiz problemin demokratik yolla həlli ilə bağlıdır. Sən deyirsən ki, radikal olaq. Mən deyirəm ki, radikallıq bizi uçuruma aparır.

Bayaq dedim, bu gün dünyada baş verən hər hansı münaqişəyə qlobal güclərin mütləq şəkildə müdaxiləsi var. Azərbaycanda bu şərti heç kəs nəzərə almır. Deyirlər bizi qorxutmaq istəyirsən. Ay qardaş, Suriya, Venesuela, İraq, Əfqanıstan, Yəmən göz qabağındadır. Xalqlar öz daxili problemlərini həll etməyə qalxanda bütün super güclər onlara soxuldular.

“Azərbaycan müxalifəti bir şeydə milli həmrəydir ki, heç bir məsələdə həmrəy olmasın”

- Təbii ki, hər bir partiyanın öz ideyası və müxtəlifliyi var. İndiki şəraitdə bir-birinə yanaşma və tutduqları mövqe, ümumi problemlərə bu dərəcədə aqressiv yanaşmalar daxili münasibətindəki hansı problemi üzə çıxarır?

- Əlbəttə anormallıq var. Deyir, ərəblər bir şeylə razılaşıblar ki, heç bir şeylə razılaşmasınlar. Azərbaycan müxalifəti də bu cürdür. Bir şeydə milli həmrəydir ki, heç bir məsələdə həmrəy olmasın. Bu da bizim siyasi şüurumuzun aşağı olması ilə bağlıdır. Bəzən deyirlər ey, “biz ora gələ bilmərik, orda satqınlar var”. Ay balam, tutaq ki, mən satqınam, gəl mənimlə danışıq apar. Sən indi gedib erməni ilə də danışmalısan. Mübarizənin bir üsulu da dialoqdur, fikir mübarizəsidir . Demirsən mən yanlışam, demirsən mən satqınam, demirsən mən hökumətə işləyirəm, gəl mənimlə müzakirə et də bunu. Nədən qorxursan, haqlısansa nədən gizlənirsən.

Fikir verirsinizsə, məndən çox iqtidar nümayəndələri, istənilən adamla debata çıxan yoxdur. Çünki mən öz mövqeyimə arxayınam, düz olduğuma əminəmsə, qarşımdakının kim olmasının mənim üçün əhəmiyyəti yoxdur. Bunlar deyir ki, yox, qabağımdakı mənim dediyim adam olmalıdır. Nə desə, desin “bəli, bəli”.

Məsələn, Əli Kərimlidən soruşuram, yaxşı, Azərbaycanda özündən başqa kimi müxalifət hesab edirsən? Axı sən Azərbaycanda heç kəslə dialoqa getmirsən. Yaxud, Müsavatdan soruşuram, sən öz partiyandan başqa hansı partiyanı müxalifət hesab edirsən? Bunlar heç kəsi müxalifət hesab etmirlər. Deməli, Əli Kərimli hesab edir ki, Müsavat hakimiyyətə satılıb, Müavat deyir ki, Əli Kərimli də daxil bütün partiyalar satılıb, İlqar Məmmədov isə belə hesab edir ki, özü istisna olmaqla hamı satılıb, ta nooldu?! Sən başqasına satqın deyirsən, o da sənə satqın deyir. Bu nə deməkdir. Bu o deməkdir ki, sənin sözünün heç bir mənası yoxdur.

- Sizin də qeyd etdiyiniz bu vəziyyət təhlil olunur və belə nəticəyə gəlinir ki, belə bir vəziyətin yaranması müxalifətin üzərində müəyyən təsirlərin olması ilə bağlıdır. Kimlərdənsə, nələrdənsə çəkinirlər.

- Bu dünyada Amerika kimi ən böyük gücü olan dövlətin prezidentinin də üzərində kimlərinsə təsirləri var. Dünyada üzərində təsiri olmayan nə müxalifət var, nə də iqtidar. Əli Kərimlinin özünün üzərində təsirlər yoxdur?! Ola bilsin hökumətdə yoxdur, xaricdən var. Axı sənin üzərində təsir yoxdursa, bu o deməkdir ki, sən heç kimə lazım deyilsən. Əgər sən gücsənsə, ya iqtidar sənə təsir eləməlidir, ya da xaric. İndi tutaq ki, deyirlər mənə iqtidarın təsiri var. Hə, qəbul eliyirəm. Yaxşı, sənə kimin təsiri var? Desən ki, təsir yoxdur, onda sən məndən güclü deyilsən. Çünki bunu ümumi qanunauyğunluq tələb edir, sən gücsənsə sənə təsirlər var.

“Qardaşım, sən başqa qüvvələrlə bir araya gəlməyə qorxursan”

- Sərdar bəy, “təsirlər” dedikdə, daha çox müstəqil ola bilməmələri nəzərdə tutulur.

- Mən müstəqil ola bilməsəm, istənilən disskusiyaya, istənilən birliyə getmərəm. Necə olur ki, mən istənilən debata, istənilən birliyə gedirəm, amma sən müstəqilsən ay Əli Kərimli, heç yerə də gedə bilmirsən, heç bir birliyə qoşulmursan?! Gəlin görək müstəqil kimdir?! Müstəqilliyin birinci əlaməti fəaliyyət azadlığıdır. Sən fəaliyyətində azad deyilsən axı. Qardaşım, sən qorxursan, sən başqa qüvvələrlə bir araya gəlməyə qorxursan. Əgər haqlısansa, gəl denə səhvsən, çıx get. Amma sənə icazə vermirlər axı. Sənə deyrlər ki, ora getmə, yaxınlaşma, kənarda dur. Ayrıca bir qüvvə, mərkəz formalaşdır.

Əgər bir qüvvə xarici qüvvələrin nəzarəti altındadırsa, başqa qüvvələrlə təmasa getməməlidir. Məsələn, İran öz təsiri altında olan hər hansı dinçi qrupla əməkdaşlığa getməyə imkan vermir. İslamçı qrupların bəlli kəsimi var ki, Azərbaycanın siyasi kəsiminin heç biri ilə əlaqəyə girmir. Eləcə də Azərbaycan müxalifətində Rusiyanın təsir dairəsində olan adamlar var ki, onlar müxalifətin digər kəsimi ilə hər hansı bir formada əməkdaşlığa getmirlər. Bunu gizlətməyin mənası var? Sənə deyiblər, getmirsən, desələr get, gedəcəksən. Sən deyirsən ki, azadsan, üzərində heç bir təsir yoxdur, güclüsən, haqlısan, amma zəiflərlə gəlib disskusiyaya girməyə qorxursan. Sən heç kəslə təmasa getmirsənsə, deməli səni məhdudlaşdrırlar da qardaş!.. Mən istənilən jurnalisti qəbul etməyə, istənilən suala cavab verməyə hazıram. Onların dediyi kimi heç bir nöqsanım yoxdur. Mən haqlıyam. Onların ayama deməyi ilə deyil ki. Hökumətin təsiri altında olsaydım, fəaliyyətimdə necə bu qədər azad ola bilərdim?

“Müxalifətdə bəziləri süni surətdə iqtidarla düşmənçilik edir”

- Sərdar bəy, bir az əvvəl qeyd etdiniz ki, bir mitinqə icazə verilir, bəzilərinə yox və dediniz ki, müstəqilliyini itirmiş liderlər digər partiyaların keçirdiyi tədbirlərə qoşula bilmir. Çünki göstəriş alıblar və sair. Sizcə bu proses Azərbaycanda nəyə yönəlib, hədəflənib?

- Ölkədə təsiri olan qüvvələr hadisələri öz maraqlarına uyğun istiqamətləndirmək cəhdi güdürlər. Rusiya burda təsiri altında olan qüvvələrə əmr verir ki, heç bir dialoqa getmə. Rusiya istəyir ki, Azərbaycan iqtidarı ilə müxalifəti arasında ziddiyyət yaransın. Dediyim kimi, xarici güclər daxildə konfliktlərin olduğu zaman nəsə əldə edə bilirlər. Milli həmrəylik olan yerə müdaxilə edə bilmirlər. Məsələn, Suriyada iqtidarla müxalifət bir yerdə olsaydı, Amerika, Rusiya ora müdaxilə edə bilməzdi. Venesuelada iqtidarla müxalifət bir yerdə olsaydı, bu gün Amerika ora müdaxilə edə bilərdi? Yox. Məsələn, müxalifətdə bəzi qüvvəllər süni surətdə iqtidarla düşmənçilik edir. Yəni milli məsələlərdə belə bir araya gəlməmək, süni surətdə yaranan müxalifətçilik deməkdir. Yaxşı, korrupsiya, rüşvət məsələsini başa düşdük. Sən dövlət, müstəqillik, Qarabağ məsələsində niyə bir araya gəlmirsən?!. Deməli, əgər bütün məsələlərdə müəyyən bir məsafə saxlanılırsa, bu, xarici güclərin iqtidarla müxalifəti düşmən etmək proyektidir.

“Mən iqtidardakı “5-ci kolon”la, müxalifətdəki özünü çəkib kənarda duranları ayırmıram”

- Tez-tez hakimiyyətdaxili təsirlərdən və hansısa kolonların çaxnaşma yaratmaq üçün özlərinə gizli “müxalifət” saxladığı qeyd olunur.

- Burda bir şeyi bilmək lazımdır, biz deyəndə “xarici güclər” elə bilirlər ki, xaric “öz mallarını bir gəmiyə yükləyib”. Xarici güclər həm müxalifətdə ola bilər, həm də iqtidarda. İqtidarda “5-ci kolon”un olduğu deyilirsə, müxalifətdə də “5-ci kolon” var. Müxalifətin “5-ci kolonu” Rusiyanın Azərbaycanda müdaxiləsi üçün şərait hazırlayır, “iqtidar qanadı” da eyni ilə həmin şəraiti iqdidarda hazırlayır. Məsələn, insanların əsassız olaraq həbs edilməsi, ölkədə yoxsulluq, korrupsiya xarici dövlətlərin maraqlarına uyğundur. Çünki bununla da dövlətlə vətəndaşlar arasında ziddiyyət, uçurum yaranır. Müxalifətdə olanlar iqtidarın apardığı bu siyasəti bəhanə edib milli həmrəyliyə qarşı çıxış edirlərsə, bunlar da yenə xarici qüvvəyə xidmət edirlər. Mən iqtidardakı “5-ci kolon”la, müxalifətdəki özünü çəkib qıraqda duranları ayırmıram. Adlarının fərqli olmasına baxmayaraq, ikisinin də apardığı siyasət eynidirsə, deməli bunlar eyni bir marağa xidmət edirlər. Tutaq ki, biri əsassız həbs edir, o biri də bunu bəhanə edib hər hansı milli məsələdə iqtidarla həmrəy olmur. Eyni şey deyil?!

Burda oyun gedir. Amma ən böyük günah xalqın üstündədir. Çünki xalq bu oyunları başa düşmür. Məsələn, bir ağanın iki nökəri var. Bunların ağası eynidirsə, ikisi də Rusiyadan idarə olunursa, necə dost ola bilərlər? Bunların ağaya münasibətləri eyni olsa da, bir-birinə münasibətləri fərqlidir. “Nökərlər” biri digərini əvəz edə bilər deyə, bir-birinə qarşı daha amansız çıxış edirlər.

- Doğrudanmı danışıqların getdiyi bir ərəfədə xalqın mitinqlə verə biləcəyi dəstəyinə ehtiyac duyulmur?

- Mən siyasətçiyəm, ölkənin bütün problemləri ilə bağlı mənim öz konsepsiyam var. Sən danışıqlar aparırsansa, özün bilərsən. Əgər sən danışıqlar yolu ilə rəsmi müstəvidə öz fikrini ifadə edirsənsə, mən də qeyri-rəsmi müstəvidə - mitinqlər keçirməklə öz fikrimi ifadə etmək istəyirəm. Bunun, sənin danışıqlarının şəffaf keçirilməsinə nə aidiyyatı var? Sən iqtidarın nümayəndəsi olaraq danışıqlar aparırsan, mən də öz adımdan belə çıxış edirəm. Hə, o zaman susmalıyıq ki, sən məni çağırırsan, deyirsən ki, qardaş, mən danışıqları aparıram sizin nə təklifləriniz var. Bizim də iradlarımızı nəzərə alıb danışıqlar aparırsansa, küçəyə çıxmağa mənəvi haqqımız yoxdur.

- Mitinqlər danışıqlara əlavə bir güc qata bilərmi?

- Ola bilsin ki, qatmasın. Mitinqdə camaat çıxıb deyir ki, Qarabağı müharibə yolu ilə həll etməliyik. Məsələn, bu gün beynəlxalq güclər xalqı təslimçi sülhə hazırlamaq istəyir. Son mitinqə icazə verilməməsinin bir səbəbi də budur. O tədbirlər ki, xalqı müharibəyə hazırlayacaq, ona imkan verməyəcəklər.

- Nikol Paşinyan bəyan etmişdi ki, “əgər sülh istəyirsənsə, müharibəyə hazır ol”.

- Bu, Paşinyanın sözü deyil. Bu, dünyada qəbul olunmuş məsələdir. Yəni sən hərbi teatrda üstünlük əldə etsən, sülhdə nəyəsə nail ola bilərsən. Hərbdə üstünlüyün yoxdursa, masa üstündə də təslim olmalısan, çünki sənin üstünlüyün yoxdur.

- “Xalqın sülhə hazırlanması” ilə bağlı beynəlxalq çıxışları necə izah edirsiniz?

- Ümumiyyətlə, xalqı sülhə hazırlamaq sözü tez-tez səslənir. Axı sənin nə ixtiyarın var ki, torpağı işğalda olan xalqı sülhə hazırlayasan. Sən xalqı torpaqları işğaldan azad etməyə hazırlaya bilərsən. Sülhə hazırlamaq nədir?! Xalq onsuz da öz adi vəziyyətində sülh halında yaşayır. Sanki Azərbaycan xalqı bu dəqiqə öz-özü ilə müharibə edir, sən də onu sülhə hazırlayırsan? Bu, eyni zamanda xalqı təslimçi sülhə hazırlamaqdır.

“Muxtariyyat yaratmaq istəyi o deməkdir ki, ruspərəst qüvvələrin siyasətinə zərbə vurula bilər”

- Sərdar bəy, Gürcüstanda azərbaycanlıların erməniyə abidə qoyulmasına etirazla bağlı aksiyalar oldu və Rusiyada yaşayan həmyerlimiz Söyün Sadıqov heykəl götürülməsə azərbaycanlıları öz muxtariyyatını yaratmaq üçün təşviq edəcəyini dedi və həbs olundu. Nə baş verir?

- Əvvəla Gürcüstanda muxtariyyatın yaradılması bir heykəllə bağlı olmamalıdır. Gürcüstanda yarım milyon azərbaycanlı yaşayır, heç bir müxtariyyat statusu da yoxdur. Amma 30-40 minlik azarın muxtariyyat statusu var. Bizim xalqın siyasətdən uzaq olmasının göstəricisi budur. Guya muxtariyyat istəməyimiz o heykələ bağlı olmalıymış.

- Belə fikrilər var ki, məsələyə Avropa və erməni lobbisi qatılıb, vəziyyət Gürcüstndan qərbə çıxıb.

- Gürcüstanın yeni hakimiyyəti ruspərəstdir, erməni işğalçısına da həmin bu hakimiyyətin dövründə abidə qoyulub. Muxtariyyat yaratmaq istəyi o deməkdir ki, ruspərəst qüvvələrin siyasətinə zərbə vurula bilər. Məqsəd Gürcüstanla Azərbaycan arasında gərginlik yaratmaq, Gürcüstanı Azərbaycandan təcrid eləməkdir. Heykəl Azərbaycanla Gürcüstan arasında münasibəti korlamaq üçün süni yaradılıb. Bu Rusiyanın təxribatıdır. Söyün siyasətdən kənar adam olduğuna görə, heykəl məsələsini qaldırmaqla Rusiya siyasətinin tam əleyhinə gedib. Ona görə Rusiyada onu həbs ediblər. Burda Amerikanın, Qərbin əli yoxdur. Bu, Rusiyanın oyunudur.

- Rusiyanın Gürcüstanla münasibətləri bəllidir.

- Yeni hakmiyyət isə Rusiyanın hakimiyyətidir.

“Erməni özü heç nədir, “ermənipərəstlik müqəvvapərəstlik” deməkdir”

- Gürcüstanda yeni seçilən prezident erməni pərəstdir?

- Dünyada “ermənipərəst” deyilən dövlət və xalq yoxdur. Erməni nədir ki, onun da pərəsti ola. Erməni özü heç nədir, “ermənipərəstlik müqəvvapərəstlik” deməkdir. Dövlətlər bilirsiz nə pərəst olur, Çinpərəst, Amerkanpərəst, Alman pərəst. Çünki onlar nəhəng güclərdir. Yoxsa cılız, oğru, işğalçı xalqa kim pərəstlik edə bilər.

- Gürcüstan-Azərbaycan münasibətlərinin pozulması Rusiyaya nə verəcək?

- Azərbaycanla Gürcüstanın münasibətlərinin pozulması ilə Gürcüstanda iqtisadi çətinliklər yaransa, orda proseslər Rusiyanın xeyrinə inkişaf edəcək. Çünki demokratiya üçün xalqın yaxşı yaşaması lazımdır. Həyat səviyyəsi aşağı düşdükcə, demokratiya azalmağa başlayır, məhv olur. Niyə Azərbaycanda xaqlın həyat səviyyəsini, şəraitini düzəlməyə qoymurlar? Çünki demokratiyanı istəmirlər və buna görə də ya korrupsiya edir, ya da xalqa çatacaq malı boş yerə israf edirlər. Çünki yaxşı yaşayan adamı sən azadlıqdan məhrum edə bilməzsən. Çünki rifah, azadlığın mənbəyidir. Nə zaman insan kölə olur? Heç nəyi olmayanda! Ya formal olaraq deyirsən ki, filankəs bunun ağasıdır, ya da azaddır heç bir şeyi yoxdur, ikisi də eyni şeydr. Bir şeyi bilmək lazımdır ki, bir ölkədə demokratiyanı boğmaq üçün o ölkəni kasıblaşdırmaq lazımdır.

- Gürcüstan prezidenti öz ölkəsini kasıblaşdırmaq istəyir?

- Bu proses Rusiyanın təsiri altında olan qüvvələr tərəfindən aparılır. Gürcüstanda da iki qüvvə var: bir qüvvə həqiqətən də demokratiyanın tərəfdarıdır, Gürcüstanın müstəqilliyini istəyir, bir tərəf isə Rusiya tərəfindən idarə edilir. Məsələn, İvanaşvilinin bütün maliyyəsi Rusiyadan gəlir. Artıq Qərbə inteqrasiya edən, az qala Avropalaşan Gürcüstan müəyyən mənada Rusiyaya tərəf qayıdıb. Saakaşvili hakimiyyətdən gedəndən sonra proseslər 180 dərəcə dəyişib. Sadəcə olaraq, orda Saakaşvilinin vaxtından Qərbin və NATO-nun qoşunları olduğuna görə Rusiya Gürcüstandan Ermənistan kimi açıq istifadə edə bilmir. Yoxsa, Gürcüstanın ictimai siyasi həyatı artıq Rusiyanın təsiri altındadır.

- Sərdar bəy, Sosial Tədqiqatlar Mərkəzi yarandı. Bu, problemlərin həllinə aparacaqmı?

- Sosial tədqiqatlar cəmiyyətdə gedən prosesləri proqnozlaşdırmaq, istiqamətləndirmək, öyrənmək üçündür. Məsələn, yoxsulluq hansı istiqamətdə inkişaf edib və bunun son nəticəsi nəyə gətirib çıxara bilər. İşsizlik hansı templə inkişaf edir və hansı səviyəyə gətirib çıxara bilər. Müxalifətə meyl hansı istiqamətdə inkişaf edib və hara gətirib çıxara bilər, vətəndaşların aktivliyi hansı istiqamətdə inkişaf edir və nəyə gətirib çıxara bilər, beynəlxalq güclərin Azərbaycan ictimaiyyətinə təsiri və bu, regionda hansı proseslərə gətirib çıxara bilər. Bunlar sosial tədqiqatların obyektidir.

Amma bunun problemlərin həllinə aparacağını deyə bilmərəm. Çünki problemləri həll edən adam onu niyə yaradırdı ki?

“İstəyirlər ki, xalq ancaq qarın davası aparıb Rusiyanın qucağında otursun”

- Belə də deyilir ki, sən yaxşı işlər görməyə çalış, problemlər öz-özünə yaranır.

- Yox, elə deyil. Siz elə bilirsiniz ki, korrupsiya, rüşvət, insan hüquq və azadlıqlarının pozulması öz-özünə baş verir? Bunlar hamısı planlı şəkildə aparılır. Mən deyirəm ki, iqtidarda olan ruspərəst qüvvələrin qarşısına məqsəd qoyulub. Azərbaycan xalqını zəiflətmək, Azərbaycan dövlətini nüfuzdan salmaq, xalqı kasıblaşdıraraq demokratiyadan uzaqlaşdırmaq. Beləliklə istəyirlər ki, xalq ancaq qarın davası aparıb, Rusiyanın qucağında otursun. Bu işi də böyük müvəffəqiyyətlə aparırlar. Biz elə bilirik ki, Azərbaycanda hər şey öz-özünə təsadüfən baş verir, kimsə yaxşı adam deyil ona görə korrupsiya ilə məşğul olur. Elə şey yoxdur. Korrupsiya ilə məşğul olmayan adamı hökumətdən çıxararlar. Şıxəli Qurbanovu niyə öldürdülər, Əbülfəz Elçibəyi niyə yıxdılar. İmam Mustafayevi niyə işdən çıxardılar - Azərbaycan dilini dövlət dili elan elədiyinə görə. Mirzə İbrahimovu az qaldılar tutalar. Niyə, Ali Sovetin sədri kimi Azərbaycan dilinin dövlət dili olmasına icazə vermişdi. Azərbaycan xalqının marağına xidmət edən adamı ya öldürərlər, ya hakimiyyətdən salarlar. Bu qədər sadə və bəsitdir.

İndi bizim bu müxalif liderlərinin bəziləri olduqca radikal çıxışlar edirlər. Məsələn, İlham Əliyevi söyürlər, istefa tələb edirlər. Sadə vətəndaş başa düşmür axı, elə bilir ki, bu əsl xalq adamıdır. Yox, əsl xalq adamı o deyil, əsl xalq adamı xalqı bundan da betər vəziyyətə gətirmək üçün siyasət aparmaz. Xalq adamı çalışar ki, həmrəy olub onun zəminində müsbət ideyalar ortaya çıxarsın. Yoxsa, cəmiyyəti qarşıdurmaya aparacaq insanların heç biri Azərbaycan xalqına xidmət eləmir.

- Siz özünüz onları bir araya gətirmək üçün təşəbbüs göstərdinizmi?

- Biz seçkilərdə onlara müraciət elədik. Şəxsən mən Arif Hacılıya zəng elədim, dedi gələcəm. Eyni zamanda, Əli Kərimliyə zəng elədim, telefonu cavab vermədi. Sonra Həsrət bəydən xahiş elədik ki, köməkçiləri vasitəsi ilə ona çatdırılsın ki, dəvət edirik. Gəlmədilər. Mən bu adamları “bukserlə” gətirə bilmərəm ki! Onlara deyiblər getmə, heç bir tədbirdə iştirak eləmə. Hələ iştirak eləməmələri bir tərəfə, ən ciddi məsələ budur ki, bu adamlar deyirlər ki, biz Azərbaycanda ən böyük partiyayıq. Amma bu günə qədər Azərbaycanda heç bir müxalifət toplantısını keçirməyə təşəbbüs eləməyiblər. Ən azı özləri görüşmürlər.

- Onlara inananlar var.

“30 ildir inanıblar ki, bu gündədirlər də…”

- 30 ildir inanıblar ki, bu gündədirlər də. İndiyə kimi hərəkatın qabağında kim gedib, Müsavatla AXC! 26 ildir nə edə biliblər, heç nə! Biz 1996-cü ildə təşəbbüsü ələ aldıq. 2005-ci ildə Rəsul Quliyev Azərbaycana gəlsəydi, hakimiyyəti dəyişdirmək ərəfəsinə qədər gəlib çıxmışdıq. Qardaşım, 25 ildir gəlmisən, heç iqtidarın “tozunu bürüyə” bilməyibsən. Nəyə inanırlar?!

- İndi Milli Şuranın 2+3 mitinqindən söz gedir.

- Onların elədiyi heç bir hərəkəti, hansı ad altında olursa olsun, Azərbaycan maraqlarına uyğun hərəkət kimi dəyərləndirmirəm, izləmirəm. Bunu anlamaq o qədər elementardır ki... Amma adamlarımız siyasi cəhətdən hazırlıqlı olmadığına görə, bunların iqtidarı söyməsini qəhrəmanlıq sayır. Radikallıq Azərbaycanda siyasi dəyişimlərə gətirib çıxarmırsa, xalqın vəziyyətini yaxşılaşdırmırsa, demək radikallığın özü xalqa xəyanətdir.

Bu gün sosial sferada manipulyasiya var, şüurların yuyulması var. Məsələn, bloggerlər qapalı qruplar yaradırlar. Bu Sərdar Cəlaloğlunun sözü deyil, beyinlərin yuyulması, şəxsiyyət kultunun hazırlanmasının üsullarından biridir. Heç buna pul ayırmasalar da, bəzi insanların düşüncəsi budur ki, özü kult kimi yetişsin. Qışqırsın, desin “Ə-li bəy, Ə-li bəy”.

Bir dəfə formal olaraq məni AXC-nin yubileyinə çağırmışdılar. Mən orda çıxış edəndə Əli Kərimlinin işarəsi ilə fIt çalıb məni danışmağa qoymadılar. Mən ordan çıxdım. Zaldan iki uşaq arxamca dəhlizə gəldilər. Mənə dedilər ki, Sərdar bəy AXC-nin adından üzr istəyirik, burdakılar heç başa düşmürlər siz nə deyirsiz. Savadsız adam aqressiv olar. Deməyə arqumenti yoxdur, başlayır söyməyə. Yaxud, televiziyada çıxış edirsən, özlərinə anonim ad qoyub söyürlər. Qurandan danışırsan söyürlər, insandan danışırsan söyürlər, hətta Əli Kərimlini tərifləyirsən, onda da söyürlər. Çünki bu adamlara tapşırıblar ki, harda nə danışmsından asılı olmayaraq söy.

“AXC üzvləri zombiləşib”

- Azərbaycan Xalq Hərəkatı yarandı və deyəsən onun da içində təlatümlər var.

- Azərbaycanda kim saf niyyətlə nə yaradır yaratsın, mütləq kimsə ondan öz məqsədləri üçün istifadə etməyə cəhd eləməlidir. Siyasət bilirsiz nədir: siyasət bir atı yəhərləyib minmək deyil, kiminsə yəhərlədiyi ata minmək bacarığıdır. O adam bacarıqlıdır ki, baqasının yəhərlədiyi ata minib sürsün. O baxımdan sən əziyyət çəkib təşkilat yaradırsan, bir başqası da o təşkilatdan öz məqsədləri üçün istifadə edir. Çox bəsit. İnsanların harda kimin nə çaldığından xəbərləri yoxdur, oynayırlar. Azərbaycanda vətəndaşların 90 faizi sümüyünə düşən havanı oynayır. Amma onu çalanı, sifarişi kim verib, niyə o havanı çaldığını analiz edə bilmir. Ona görə də İlham Əliyevi “asaq, kəsək, çıxardaq” sözlərini eşidir, xoşuna gəlir. Canı acıdığı üçün bu sözlər onun xoşuna gəlir. Sərdar Cəlaloğlu deyir ki, yox, bu iqtidarı söymək olmaz, iqtidarla düşmənçilik eləmək olmaz, deyir nə danışırsan, satqın, xəyanətkar! Mən həmin o yoxsula deyirəm ki, bu iqtidar sənin hər şeyini əlindən alıb, bu radikal müxalifət isə sonuncu olan həyatını əlindən almaq istəyir. Mən istəyirəm oyuna gəlməsin, o da deyir ki, satqınsan. Axı anlamayan adamlar 99 faiz manqurtlaşır. Manqurt özünü, anasını, unudan zombidir, başqalarının fikri ilə hərəkət edən, başqalarının əmrlərini avtomatik yerinə yetirən adama deyilir. Mən inanmıram ki, AXC üzvləri hansısa müstəqil düşüncə qabiliyyətinə malikdir. Hamısı zombiləşib. Mən də ADP-də qapalı dairə yaratsam, zambiləşəcəm.

“…Və Əli Kərimli haqqında deyilənlər, sizcə təsadüfdür?”

- Son vaxtlar bir qrup müxalifət demokratik düşüncəsi ilə gündəmə gələn Osmanqızını da Əli Kərimlinin tərəfini tutmaqda qınadılar. Nə baş verir?

- Nə tərəf tutmaq, Osmanqızı Tv Əli Kərimlinin tribunasıdır. Heç bir müstəqilliyi yoxdur.

- Amma VİP sədri Əli Əliyev deyir ki, əgər tərəfsiz olmasaydı, ona öz kanalında yer verməzdi.

- Nə olsun, mən də o kanalda çıxış eləmişəm, bu o deməkdir ki, tərəfsizdir? O məni ora söydürməyə, Əlini də tərifləməyə çağırıb. Bu tərəflilik deyil?! Guya Əli Kərimli aydan arı, sudan duru mələkdir, yerdə qalanlar hamısı kələkdir?! Ay kommunistin qızı, sənin atan Ayaz Mütəllibovu müdafiə edib 20 yanvar hadisəsinin törədildiyi vaxt biz azadlıq uğrunda vuruşurduq. İndi biz olmuşuq qeyri-demokrat, sən olmusan demokrat?! Keçmiş kommunistin qızı ilə Əli Kərimlinin ittifaqı və Əli Kərimli haqqında deyilənlər sizcə təsadüfdür? Kiminsə Amerikada oturması o demək deyil ki, o, Amerika tərəfdən dəstəklənir. Rusiyanın maraqlarını müdafiə edən adamların çoxu amerikada, İngiltərədədir, Avropadadır. Rusiya dəli deyil ki, özünü müdafiə edəni gətirsin mərkəzinə. İndi deyirsən ki, müstəqildir. Xeyir ola, çıxırsan Sərdar Cəlaloğluna elə suallar verirsən ki, heç iqtidar, heç düşmən onu vermir. O, özünün gücü çatmyan yükü götürüb, onu daşıya bilməz. Sevinc Osmanqızı Azərbaycan jurnalistlərinin içərisində bacarığına qabiliyyətinə görə bəlkə də yüzüncüdür. Mən ona Karl Manxeyn deyirəm, deyir Makkeyn. Deyirəm Manxeyn, döndərib bir də deyir Makkeyn. Bu adam Karl Manxeyn kimi məhşur sosioloqun adını eşitməyib. Gəlib mənə sosiaologiyadan dərs deyir ki, sən niyə bunu eləmirsən. İndi gəlib mənə dərs deyir ki, niyə sosial şəbəkədə yoxsuz? Orda olsam məni söyəcəklər ha. Deyirəm sənə nə, mən səndən soruşuram ki, niyə ordasan?

Mən kitab yazıram, tutaq ki, elmi işlə məşğulam, bəzi liderlər kimi özümü tərifləməyə, qrup yaratmağa vaxtım yoxdur. Amma məndən də çox ictimaiyyətlə əlaqə yaradan adam yoxdur. Mən mütləq ora girməliyəm? Mən birinci dəfə internet olmadığına görə onunla bağlantı qura bilmədim. Məni axıra qədər dinləmədən başladı ki, qorxdu gəlmədi. Sonra yenə də onunla bağlantıya qoşuldum. Dedim, keçən dəfə sən imkan vermədin axı, nə baş veridiyini anladım. Dedin ki, qorxdum gəlmədim, indi gəlmişəm, nə sual verəcəksən mənə? Heç nə, deyirlər ki, sən hökumətdən pul alırsan, hökumətə satılıbsan. Dedim hökumətə satılsaydım Əli Kərimli kimi gedib iki dəfə deputat olardım da. Satılmağın bir nəticəsi olmalıdır axı. Belə çıxır ki, iqtidar satılmayanlara mandat verir, satılanlara vermir? Və yaxud da satılanın heç bir şeyi yoxdur, satılmayanın bankda milyon dollar pulu var? Belə olur, bu gülüncdür. Bunlar ancaq öz qrupları, tərəfdarları üçün işləyir.

“Qurban bəy də, Osmanqızı da ağzına gələni danışa bilər, amma…”

- Belə deyilir ki, Azərbaycanda start götürən bir hərəkatın başlanğıcındayıq. Hərəkat olacaq və bunun da dalğası daha çox xaricdə olan müxalifətdən gəlir.

- Bütün dünyada belə olub. Lenin qaçıb gedirdi Fillandiyaya, ordan Rusiyada gedən proseslərə təsir edirdi. Xomeyni otururdu Fransada İrandakı inqilaba təsir edirdi. Bütün dünya təcrübəsi göstərir ki, totalitar cəmiyyətlərdə xalqın ayağa qaldırılması, təşkil olunması bir qayda olaraq xaricdə olan müxalifət tərəfindən həyata keçirilib. Çünki daxildə resurslar yoxdur, daxildə risk böyükdür, xaricdə imkanlar var, risk yoxdur. Qurban bəy də, Sevinc Osmanqızı da ağzına gələni danışa bilər, amma kütlə ona baxanda inanmalıdır. Bilirsiz burda bizim problemimiz nədədir? Bu adamlar özləri siyasi cəhətdən çox-çox zəifdirlər və düzgün yol seçmirlər. O imkandan Azərbaycan xalqının əleyhinə istifadə edirlər. Azərbaycandakı məsələlərin düzgün həll olunmamasına yol açırlar.

- Onlara nə təklif edərdiniz, Sərdar bəy.

- Heç nə. Onlar da Əli Kərimlinin zombi qrupunun üzvləridir. Onlar Əli Kərimlinin təsiri altında olan adamlardır.

- Qurban Məmmədou da o sıraya qatdınız?

- Qurban Məmmədov da Milli Şuradan çıxmış adamdır da, hələ indi-indi istəyir ki, öz aləmində Əli Kərimliyə qarşı mübarizə aparsın, amma elə Əli Kərimlinin yetişdirdiyi beyindir.

- Sərdar bəy, suala tam cavab almadım, hesab edirsiz ki, bu aktivlik indi xaricdə olan adamların təsirli ilə baş verəcək?

- Bu aktivlik xaricdəki adamların danışığı ilə deyil ey, xalqın qarnı ilə bağlıdır. Ölkədə olduqca pis bir vəziyyət var, sosial-iqtisadi vəziyyət hamını sıxışdırır, varlıları da, kasıbları da. Artıq ölkədə sosial motivli narazılıq çox böyük inkişaf edir, xaricilərin çıxışı ilə bu sosial narazılıq birləşib fəallığa gətirib çıxarır. Burda demokratiyadan söz getmir, bu demokratik oyanış deyil, bu, sosial bir oyanışdır. Bir sözlə, xaric ideya, iqtidar qarnın açlığı ilə bunu təmin edir. Cəbhələrin ikisi də işləyir. Azərbaycan iqtidarı özünə qarşı bir silahlı güc yetişdirir, xaricdəkilər isə həmin güclərin əlinə silah verir. Biz də deyirik ki, ay iqtidar, sosial-iqtisadi vəziyyəti yumşalt. Xaricdəkilərə deyirik ki, siz yaranmış vəziyyətdən eskalasiya eləməyin. Bunun axırı çox pis olacaq. Hə, sən oturmusan orda deyirsən ki, hamıdan imtina eləmişəm- atamnan, anamnan, bacımdan qardaşımdan və deyirsən ki, gəlin inqilab eliyək. İnqilab nə deməkdir? Bu da bir-birini qırmaqdır. Atandan, anandan imtina eləmisən, deyirsən ki, hamısı qurbandır? Onda sən hansı əqidəyə xidmət edirsən? Dədən, anan öləndən sonra sən bir insan kimi nəyə lazımsan? Bilirsən də, Qurani Kərimdə deyir ki, zəkatı birinci qohumlarınıza verin. Sən necə müsəlmansan? İnqilaba çağırırsan və o inqilabın da qurbanı bütün qohum-qardaşın olacaq. Bu necə ola bilər.

- Elə edilməlidir ki, qurban verilməsin.

- Qurbansız olmayacaq. Biri var ki, qurban verməyə çağırasan, biri də var ki, azadlığa çağırasan qurban verəsən. Əbülfəz Elçibəyin bir sözü var: deyirdi ki, Azadlıq ağaçı qanla göyərir. Mən də deyirdim ki, bəli, qanla göyərməsi təbiidir, biri var onun dibinə qan tökürsən, biri də var ki, əkib becərəsən budağından qan tökülə. Bunlar fərqli yanaşmalardır. Qan tökmək odur ki, sənin məqsədin budur. Stolipinin Leninə bi cavabı var, deyir: sizin məqsədiniz çaxnaşma yaratmaqdır, bizimsə məqsədimiz böyük Rusiya yaratmaq. Biri var şəhid olmaq, biri də var əsgər gedib özünü öldürmək.

Bu dəqiqə inqilab bir xalqın intiharı deməkdir. Məsələn, Rusiya inqilabı 50 milyon insanın qanı bahasına başa gəldi. Heyni deyirdi ki, əgr bəşəriyyətin səadətini təmin edəcək bir sarayın tikintisində günahsız bir körpənin bir damçı göz yaşı axacaqsa, o saray mütləq tar-mar olacaq. İndi sən deyirsən ki, komandam üçün bir saray tikəcəm, orda milyonlarla insanın göz yaşı tökülsün, heç nə vecimə deyil. O saray ayaq üstə duracaq? Sovet hökuməti milyardlarla pul qoydu, inqilabı ancaq 70 il yaşada bildi. İran inqilabı da eyni taleyi yaşayacaq, uzun müddət gedə bilməyəcək. Amma Amerikada demokratiya 200 ildir möhkəmdir. Mən deyirəm gəlin o yolla gedək, elə bir dövlət quraq. Sənsə dinc mübarizəyə gəlməyə qorxursan, deyirsən inqilab edəcəm. Niyə, çünki zorakılıq qorxaqların silahıdır. Siçan balacadır, amma hər yeri gəmirir. Fil isə görürsüz necə sakitdir, çünki nəhəngdir. Yəni insanın gücü nə qədər böyükdürsə, bir o qədər təmkinlidir. İnsan nə qədər aqressivdirsə, bir o qədər cılızdır, gəmiricidir. Savad olduqca, insan başa düşür ki, bu problem belə asanlıqala həll olunan deyil. Azərbaycanda bizim siyasi liderlərin hamısının bir dənə qüsuru var - politoloqiyadan xəbərləri yoxdur, siyasətin elmindən xəbərləri yoxdur. Hər kəs öz təcürbəsi ilə çıxış edir. Hamı istəyir ki, Azərbaycanı dəyişsin, amma dünyada qəbul olunmuş heç bir nəzəriyyədən xəbərləri yoxdur.

- Müxalifətdə kadır məsələsi hansı vəziyyətdədir?

- Nə kadr, kor atın kor nalbəndi. Cəmiyyət özü olduqca nadan, savadsız vəziyyətdədir. Sovet dövrü ilə müqayisədə indi ümumi intellekt çox aşağı səviyyədədir. İntellektual səviyyə aşağı olduğuna görə, siyasi cəhətdən hazırlıqsız liderlər bunlar üçün daha cəzbedicidir. Çünki kor kordan yapışar. Bir qədər yuxarı materiyadan danışanda, başlayırlar ki, nə danışır bu? Deyirlər, bu nə boş-boş danışır, beynimizi xarab edir, bizə inqilab lazımdır, yıxaq vuraq.

“Əli Kərimlinin apardığı siyasət nəticəsində Rusiya Azərbaycana gələcək”

- O, hakimiyyətə gəlsə nə olacaq?

- Hakimiyyətə gələ bilməz. Məni narahat edən odur ki, bu adam başa düşmür ki, bunun fəaliyyəti ilə Rusiya hakimiyyətə gələcək. Bizim qorxduğumuz budur. Yoxsa, mən bilsəm ki, Əli Kərimli özü hakimiyyətə gələcək, ona dəstək verməsəm dünyanın ən alçaq adamıyam. Əli Kərimlinin apardığı siyasət nəticəsində Rusiya Azərbaycana gələcək. Ona görə də Əli Kərimlinin heç bir mövqeyi ilə razı deyiləm. İndi durub mənə ad qoymağıyla deyil ki. Sənin apardığın hərəkət Azərbaycanı xarici işğala hazırlayır. İntervensiyaya zəmin yaradır. Nə fərqi var, hökumətdəki ruspərəst qüvvələrin istədiyi də budur da.

- Təsəvvür edək ki, bunların siyasəti qalib gəldi, o zaman sizlər də ittiham olunacaqsız ki, niyə imkan verdiniz?

- Bizim gücümüz çatmır. Mən gücsüzəm. Mən etiraf edirəm ki, Azərbaycan xalqının bu intellektual vəziyyətində mənim bu xalqa heç bir təsirim yoxdur. Mən çox olsa 200-300 adamı öz dalımca apara bilərəm. O da anlayan, başa düşən. Cəmiyyətdə intellektual səviyyə, siyasi şüur yüksək olsaydı, biləsiniz ki, Azərbaycanda ən böyük partiya mən, ən böyük lider də mən olardım. Yoxdur da, mən indi nə edim.

Qardaşım, mən hakimiyyətdə təmsil olunmaq üçün heç vaxt sizin kimi yaxamı çırmamışam. Siz kiçik vəzifədən ötrü hər şeyi ucuz satıbsınız. Mən Əbülfəz Elçibəyin iqtidarında çox böyük vəzifədə ola bilərdim, and olsun bu Qurana, imtina eləmişəm. Ehtiyacım yoxdur. Və yaxud Nemət çıxır mənə ağzına gələni deyir. Guya mən AXC-nin rəhbəri olmaq istəyirdim, o məni qoymayıb. Axı ay Nemət, Heydər Əliyev sənə müşavirinin müşaviri vəzifəsini təklif edəndə qaçdın getdin onun yanına. Qardaşım, hər kəs öz şəxsiyyətinə qiymət versin. Mən müəyyən yerlərlə razılaşmamışam, bu o demək deyil ki, mən ona layiq deyiləm. Sən hər şeyi satıb cılız maraqların naminə qabağa gedirsənsə, get. Mənə çamur atmaqla siz heç nəyə nail ola bilmərsizniz axı, siz heçnəsiniz? Bu qədər insan sənin qabağında durub oturubsa, bu gün iki adam sənin üzünə baxmır. Sən dövlət katibi olmusan. Mənim heç bir vəzifəm olmayıb.

- Olsaydı, nə olacaqdı ki?

- Dövlət katibi olmaq bir insanın tərcümeyi halında ona bir siyasi üstünlük yaradır. Və yaxud, Əbülfəz Elçibəyin zəhməti hesabına ortalığa çıxan bir təşkilata sahib çıxmaq da var. Mən hər şeyi himndən özüm başlamışam. Sən mənə gəlib çata bilmərsən, özünü də mənə oxşada bilmərsən.

- Deməli ağıllı siyasətçidir, dediyiniz kimi.

- Yox, o başqa məsələdir. Təşkilatı sıfırdan başlamağı deyirəm. Mən özüm də siyasətdə elə şeylər çox etmişəm. Başqalarının başladığı prosesi millətimizin xeyrinə yönəldə bilirəm. Belə deyirəm, bu o demək deyil ey, mən acizəm, gücsüzəm. İctimai rəyə mənim qədər təsir edən siyasətçi yoxdur. Prezident seçkilərinə baxın. Dalımca “zurna çaldılar”. Seçkilərdə çıxışlarımda İlham Əliyevin adını çəkmədim, heç bir radikal çıxış eləmədim. Amma səs topladım.

Dediyim odur ki, dörd tərəfimiz düşməndir. Belə bir vəziyyətdə qanlı yol seçmək olmaz.

Loading...
Xəbərlərin arxivinə buradan baxa bilərsiniz

Reklam
51-ci buraxılışı
QALEREYA